Het is je vast niet ontgaan: Petemoei ziet er nu heel anders uit… Het is een verandering die al geruime tijd op de achtergrond borrelde maar tijd nodig had om werkelijkheid te worden.
Vanuit het verleden ben ik altijd al gewend dat mijn creativiteit beweegt zoals het getij: met eb en vloed. Zo verkeerde ik het afgelopen jaar in een periode waarin creatieve inspiratie maar weinig tot uiting kwam. Ik kreeg af en toe inspiratie om iets te maken, gelukkig, maar erg consistent was het niet. Maar in plaats van dit te zien als een bron van frustratie, probeerde ik mijn aandacht te verleggen naar de wetenschap dat ik, tot nu toe, altijd weer terug ben gekomen in mijn creatieve flow.
En met de opkomst van een nieuwe flow komt vaak ook verandering. Het heeft even geduurd maar op een gegeven moment kon ik er niet meer omheen: het oude Petemoei was niet meer passend bij de persoon die ik op dit moment ben. Ik had mijzelf, onbedoeld, in een bepaald creatief hokje gestopt waar ik nu uit wilde. Maar ja… al die tijd gestopt in een tweetalige website, met een webshop en alles. Wilde ik dat nu echt allemaal achter mij laten? Je kan je voorstellen dat het een behoorlijk getouwtrek was in mijn hoofd de afgelopen maanden.
Het eindeloze scrollen…
Op een gegeven moment viel het kwartje: ik hou helemaal niet van social media. Ik dacht dat het mijn inspiratie gaf en verbinding. Maar ik realiseerde mij dat ik verslaafd ben aan het afleiden van mijn hoofd – door te blijven scrollen. En dat ik het moeilijk vind om stil te zijn met mijn eigen gedachten. Ik besef mij nu dat ik hierdoor mijn eigen creativiteit in de weg zat en ook moeilijk kon focussen. Dit werd nog duidelijker toen ik probeerde om mijn social media gebruik in te perken. Dat ging namelijk een stuk moeizamer dan gedacht.
Met behulp van verschillende apps heb ik mijn telefoon nu “onaantrekkelijk” gemaakt, het gebruik van bepaalde apps beperkt en apps als instagram, facebook, youtube, linkedin (jawel, ik werd desperate) geheel geblokkeerd. Ik zal in de toekomst nog weleens een stukje schrijven over hoe ik dit precies heb aangepakt.
Met de afwezigheid van al deze prikkels ter afleiding, merkte ik dat mijn creativiteit weer zachtjes begon te borrelen. Tevens viel ineens op hoeveel weerstand ik voelde bij Petemoei. Misschien klinkt dat wat heftig, maar het zorgde er wel voor dat ik er alles aan deed om er niet mee aan de slag te hoeven gaan. Ik voelde geen motivatie, geen verheuging. Oké, maar wat dan wel?
Een creatieve zandbak.
Ik heb meerdere schrijfsessies besteed aan het laagje voor laagje ontdekken wat ik op dit moment nodig heb. Welke vorm Petemoei op dit moment mag hebben. En in de basis kan ik dit het beste omschrijven als: een creatieve zandbak. Ik miste een plek waar ik ongegeneerd en ongedwongen mocht creëren. Op mijn eigen tempo, zonder verwachtingen, zonder echte kaders. Een ruimte waar ik kan experimenteren vanuit kinderlijke nieuwsgierigheid. Niet iets wat ik neerzet om te voldoen aan de verwachtingen van anderen (of erger nog: wat ik denk dat anderen willen zien). Want inmiddels weet ik wel: dat is gewoonweg niet vol te houden -want het voedt mijn eigen creatieve behoeftes niet.
En dat is het moment waarop ik besloot om social media gedag te zeggen, mijn website te verwijderen en – achter de schermen – opnieuw op te bouwen tot wat je nu ziet: het nieuwe Petemoei.
Wat omvat de nieuwe Petemoei?
Mijn hoop is dat deze plek een knusse thuishaven mag zijn voor mijn creativiteit in al haar facetten. Dat het mij aanmoedigt om mijn creativiteit in haar rauwe vorm te laten zien. Om te durven delen, in plaats van te cureren. En als het daarbij andere mensen inspireert en vermaakt is dat mooi meegenomen. Maar het is niet het doel. Het mag een verzamelplek zijn van alles wat ik leuk vind. Een online dagboek als het ware.
Dus… wees welkom in mijn creatieve zandbak!
PS: Voor iedereen die zich afvraagt of ik nog Custom Oracle Cards maak… Je bent van harte welkom om een e-mail te sturen en dan laat ik weten of ik er op dat moment ruimte voor heb.
