Misschien ligt het alleen aan mij -al kan ik mij dat bijna niet voorstellen- maar de laatste paar jaar van mijn leven lijken wel één grote aan elkaar geplakte brei. Alles lijkt op elkaar, vrijwel niks steekt er meer bovenuit. Waar ik vroeger nog met gemak kon vertellen wat ik het afgelopen jaar heb gedaan, weet ik nu niet eens meer wat ik een paar dagen geleden heb uitgespookt.
En natuurlijk heeft mijn aangetaste concentratievermogen hier ook een groot aandeel in (working on it!), maar ik kwam onlangs een video tegen van Lady of the Library waarin een situatie werd geschetst die mij zeer bekend voorkwam.
Verlies van identiteit en autonomie
Cinzia, oftewel Lady of the Library, vertelt over haar eigen ervaring en dat ze het gevoel heeft haar identiteit kwijt te zijn geraakt in de afgelopen jaren. We leven in een wereld waarin iedereen overstelpt wordt met informatie van de buitenwereld. We passen ons leven – vaak ongemerkt – steeds meer aan op de informatie die de algoritmes ons voorschotelen. Herkenbaar!
Zo doen we aankopen die we voorbij zien komen op Instagram, lezen we de boeken die trending zijn op #booktok, kijken we naar de series die Netflix ons voorstelt en gaan we er zelfs steeds meer hetzelfde uitzien (denk maar aan de opkomst van cosmetische ingrepen onder de jongere generatie).
We zijn tot in de puntjes op de hoogte van het laatste nieuws en de meningen van anderen over van alles en nog wat. Maar hoe zit het met onze eigen identiteit? Weten we nog wel wat we zélf willen? Wat onze eigen hobby’s en passies zijn? Waar we voor staan en wat we zelf ergens van vinden? Als alles bepaald en beïnvloed wordt door de buitenwereld -en in de meeste gevallen door een algoritme- waar is dan onze identiteit en autonomie gebleven?
Veel van de technologie die in de afgelopen 15-20 jaar is geïntroduceerd, zou ons leven makkelijker gaan maken. Het zou gaan ontzorgen en ons meer tijd geven. Dit klopt alleen slechts voor een deel, want we zijn in de praktijk vooral gehaaster gaan leven en met minder intentie. Alles moet sneller en efficiënter. We laten ons sturen door technologie, in plaats van dat we het enkel als een tool gebruiken. En met de komst van AI gaan we nog meer van ons zelfdenkend vermogen uit handen geven.
Zelfreflectie en rituelen
Ik moet eerlijk bekennen dat dit alles best deprimerend klinkt. Maar aan de andere kant voedt dit ook mijn drive om meer offline te leven en bewuster om te gaan met technologie en het internet. Verandering begint altijd bij het herkennen en erkennen van het probleem. En de afgelopen jaren was ik mij hier simpelweg niet (voldoende) van bewust.
Dit betekent overigens niet dat offline leven de “be all end all” oplossing is. Want net als jij gebruik ik veel soorten technologie in mijn leven en kan ik niet zomaar in een hutje op de hei gaan leven. Dat wil ik ook helemaal niet. Ik wil graag inzicht krijgen in mijn digitale consumptie en proberen dit langzaam zo te sturen dat het mij helpt in plaats van mijn leven overneemt.
Ik ben hierin zelf ook nog enorm zoekende. Dat gecombineerd met mijn perfectionisme (wordt ook aan gewerkt, haha!) maakt dat ik veel informatie over deze onderwerpen verslind. En ik heb hiervoor helaas nog geen concreet stappenplan gevonden, zoals ik dat onlangs wel vond voor het fixen van een dopaminekuil.
Maar ik vermoed dat de sleutel zit in zelfreflectie en rituelen. Het is geen geheim dat ik groot voorstander ben van journaling: het uitschrijven van je gedachten en op die manier met jezelf in gesprek gaan over belangrijke vraagstukken of simpelweg wat je op dat moment dwarszit.
Daarnaast vaar ik persoonlijk erg goed op rituelen. Vroeger (vroegah) toen ik voor mijn gevoel meer grip had op mijn identiteit, waren rituelen een belangrijk onderdeel van mijn leven. Ik mediteerde dagelijks, beoefende regelmatig yoga en reiki, en had onder andere specifieke rituelen voor de nieuwe en volle maan. Dus dat is mijn plan. Om te onderzoeken welke rituelen er weer terug mogen komen in mijn leven. En dat zal natuurlijk niet hetzelfde zijn als 10 jaar geleden, want mijn leven ziet er nu ook heel anders uit.
Ik zal mettertijd laten weten hoe het hiermee gaat. Beetje accountability kan geen kwaad, haha! Alle afbeeldingen van deze post zijn overigens van mijn hand en uit de tijd dat ik nog in Utrecht woonde. Een tijd waar ik vaak met veel liefde en ook heimwee aan terugdenk. Ik zou graag dat gevoel weer terug willen, maar dan in het hier en nu. Dus daar ga ik voor!
